Kłęk podobnie jak Jaduszowiec jest z rodziny bobowatych. Kłęk jest bardzo wysokim drzewem, dorasta nawet do trzydziestu metrów wysokości. Ma szeroką, luźną koronę. Pień drzewa jest pokryty bardzo głęboką (nawet na cztery centymetry) korowiną. Pędy drzewa są bardzo sztywne, mocne. Młode pędy pokryte są drobnymi włoskami. Liście są ogromne, mają nawet jeden metr długości, są skrętoległe. Mają trzy główne rozgałęzienia. Listki Liści mają zazwyczaj do dziesięciu centymetrów długości. Liście zazwyczaj rozwijają się w maju, wtedy mają barwę czerwoną natomiast jesienią przebarwiają się na żółto. Kwiaty drzewa mają białą barwę, są bardzo drobne, na górze drzewa wręcz niewidoczne, najczęściej zebrane w wiechy, kwiaty tego drzewa rozwijają się najczęściej na początku lata - w czerwcu. Strąki drzewa mają do dwudziestu pięciu centymetrów długości, między nasionami mają bardzo słodki miąższ, jest bardzo smaczny. Nasiona są bardzo duże, mają nawet dwa do trzech centymetrów średnicy, są bardzo twarde i dojrzewają w październiku. Kłęk najlepiej rozwija się w żyznych, najlepiej bardzo wilgotnych glebach, tak jak wiele innych gatunków drzew z rodziny bobowatych. Drzewo to rośnie bardzo wolno. W Europie Środkowej zaczęto uprawę kłeku od XVIII wieku.